Monthly Archives: May 2017

நான் நடுத்தர வயசு. குடும்பத் தலைவி. வீட்டில் தான் எப்பவும் இருப்பேன். கணவர் பிள்ளைகள் எல்லாம் வேலைக்குப் போன பிறகு நாள் முழுக்க தனிமை கொல்லும். எனக்கு கிடைத்த ஒரே விடை சாட்டிங். நிறைய பிரெண்ட்ஸ். அதுல சமீபமா ஒரு பிரெண்ட் அறிமுகம் ஆனார். பர்ஸ்ட் ஒரு பிரெண்டா தான் இருந்தார். அப்புறம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா நெருங்கி எல்லாத்தையும் ஷேர் பண்ணுற அளவுக்கு பேச ஆரம்பிச்சோம். எல்லாம்ன்னா குடும்ப விஷயங்கள் பிரச்சனைகள் இதெல்லாம் தான். ஒரு நாள் மதிய நேரம் போர் அடிச்சுப் போய் கம்ப்யூட்டர்ல கொஞ்சம் சூடான படங்கள் பார்த்துக்கிட்டிருந்தேன். அந்த நேரம் இவர் ஆன்லைன்ல வந்து என்னை சாட்டிங்ல கூப்பிட்டார். எனக்கு சந்தோஷம். உடனே ஹாய் சொல்லிப் பேச ஆரம்பிச்சேன்.

இந்தியாவில் குறிப்பாக தமிழ்நாட்டில் பயங்கர வாதிகளாலும் தேச விரோத சக்திகளாலும் ஏற்படும் ஆபத்தை விட சாமியார்கள் ஆன்மீக வாதிகளால் ஏற்படும் துன்பத்திற்கு அளவே இல்லை. மற்ற செயல்கள் வெளியில் தெரியும். இவர்கள் பண்ணும் அட்டுழியம் வெளியில் தெரியாது. பாதிக்கப்பட்டவர்கள் குடும்ப மானம் மரியாதை கருதி வெளியில் சொல்லதாதால் இந்த மாதிரியான குற்றங்கள் தடுக்க படுவதில்லை. ஆனால் அதிகமாகி கொண்டு தான் இருக்கிறது. இவர்கள் தான் உண்மையான சமூக விரோதிகள். அவர்களில் ஒருவரை பற்றியதுதான். உண்மை சம்பவம். கதா பாத்திரங்கள் இடம் முதலியவை மாற்றி அமைக்க பட்டுள்ளது. உலகில் அழியும் வஸ்து உடல். இது வெறும் காற்றால் நிரப்பிய பை.

நான் கல்யாணம் ஆகாத வாலிபன் . அவ்வளவுதான். கட்டை பிரமச்சாரி என்று கூட சொல்ல முடியாது. காரணம். என் ப்ர்மசார்யம் எப்போதே பரி போய்விட்டது. இது வரை மூனு வேறு விதமான புண்டைகளை பார்த்து ரசித்து சுவைத்து இருக்கிறேன். இது நாலாவது எபிசோடு. சென்னை ஆழ்வார்பேட்டை தபால் நிலையத்தில் எனக்கு போஸ்ட்மன் வேலை. தபால்களை வீடு வீடாக கொடுக்க வேண்டும். ரிஜிஸ்தர் தபால்களை உரியவர்களிடம் கையெழுத்து வாங்கி கொண்டு தான் தர வேண்டும். இது தான் சட்டம். பொதுவாகவே தபால்காரர்களுக்கு எல்லா வீட்டிலும் பழக்கம் உண்டு. அதுவும் சென்னை போன்ற பெரிய நகரங்களில் நாங்கள் தபால் கொடுக்கும்போது பெரும்பாலான வீடுகளில் ஆண்கள் வேலைக்கு போய் இருப்பார்கள்.

கிடுகிடுவென்று பாத்ரூமிலிருந்து ஓடி வந்து பெட்டிலிருந்த செல்போனை எடுத்தேன். வேறு யார் என் காதலன் ராம் தான் எப்போதுமே நான் அம்மணமா இருக்கும்போது கரெக்டா போன் பண்ணிடுவான். ஹலோ நான் பேசினேன். ஹாய் டார்லிங் ஹாப்பி வாலெண்டைன்ஸ் டே தாங்க்ஸ் டா சேம் டு யூ இன்னிக்கு உன்னை ஏழு மணிக்கு பிக்கப் பண்றேன். என் வீட்ல உனக்கு ஒரு ஸ்பெசல் சர்ப்ரைஸ் குடுக்கப் போறேன். எனக்கு சர்ப்ரைசா இல்ல உனக்கு சர்ப்ரைசா- நான் நக்கலாக கேட்டேன். ராம் சிரித்தான் உனக்குத்தான் டார்லிங் உனக்குத்தான். இப்போ குளிச்சுட்டு அம்மணக் கட்டையாத்தானே இருக்கே- ஆமா இன்னும் துவட்டக் கூட இல்லடா சரி அப்டியே உன் உடம்ப எனக்கு ஒரு பிக்சர் மெசேஜ் எடுத்து அனுப்பு. அப்டியே திரும்ப ஷவர்ல போயி என்னை நெனச்சுகிட்டே விரல விட்டுக்கோ. என்ன பண்ணேன்னு அப்புறமா டெக்ஸ்ட் பண்ணு ஓகே- சட்டென்று… Read Article →

அன்று கல்லூரியில் ஏதும் செய்யவே மனம் வரவில்லை. அன்று கல்லூரி அப்படியே சென்றது. ஆனால் அவள் நான் வழக்கமாக வரும் பஸ்ஸில் வரலை, நான் அவள் லேட்டாக வருவாளோ? இன்று கிடையாது? என்ற சோகத்திலேயே பஸ்ஸில் வீடு வந்து சேர்ந்தேன். ஆனால் அவள் நான் வரும் போது அவள் வீட்டு கதவுகிட்டே நின்றிருந்தாள். அவள் ஏக்கதுடன் என்னை பாத்திட்டு உள்ளே போயிட்டாள். நான் ரூமிற்கு வந்து டிரஸ் மாத்திட்டு 5 மணி வரைக்கும் வீட்டில் ரெடியா இருந்தேன். அவள் வராததால், வெறுப்பாகி அவள் வீட்டிற்குள் நுழைய, முன்னாடியே அவள் அக்கா உக்காந்திருந்தாள். நான் அப்படியே நிற்க, அவங்க என்னிடம் “வா ரகு, என்ன அவசரமா வந்தீருக்கே, என்ன விஷயம்”

Scroll To Top